Vier Sterren

welkom op de blog van Wim Gabriels

Tag archief: Trolls & Légendes

Saltatio Mortis op Trolls et Légendes 2013

Op Trolls et Légendes, het tweejaarlijkse fantasy-festival in Mons, staan steevast een paar leuke folkbands geprogrammeerd. En wij zaten op concertgebied al een tijdje op onze honger, maar zondag hadden we eindelijk nog eens een dagje tijd. En dus trokken we na de paaseitjes naar Mons!

Het Deense Asynje mocht de avond op gang trekken. Deze groep rond zangeres Nanna Barslev grasduint in traditionele Scandinavische folk, maar giet er een subtiel electronisch sausje over. Het resultaat is behoorlijk, al weten ze ons niet echt te verrassen. De volgende in het rijtje, Folk Noir, is een nieuwe groep die nog maar één album uitbracht, maar zanger Oliver S. Tyr kennen we natuurlijk nog van Faun, een band die al een pak langer meedraait. Met Folk Noir wordt duidelijk uit hetzelfde vaatje als Faun getapt: stemmige folksongs die dankzij S. Tyrs warme stemgeluid een intieme sfeer oproepen. Met wat meer schwung en variatie in de songs zouden ze volgens ons wel meer potten kunnen breken. Een vreemde eend in de bijt was het Grieks-Britse Daemonia Nymphe. Deze groep inspireert zich op de Griekse mythologie en roept een bevreemdende, mysterieuze sfeer op met de meest uiteenlopende instrumenten. Twee leden van Rastaban (een groep die de dag voordien op het festival stond) komen elk een nummer meespelen: eerst Luka op didgeridoo en later Mich op drums (in een wat verder verleden speelden beiden nog bij Omnia).

Maar de echte reden van ons bezoek aan Mons moest nog komen: Saltatio Mortis! Deze Duitse groep draait intussen al dertien jaar mee in het genre van de Middelalter-rock. Die term vat het meteen samen: catchy rock/metal-riffs worden gekoppeld aan stemmige middeleeuwse invalshoeken, met instrumenten als doedelzak en draailier. Saltatio Mortis weet deze ingrediënten op een zeer doeltreffende manier te vermengen tot een toegankelijk, bijzonder dansbaar geheel. De immer enthousiaste zanger Alea haalt zoals steeds alles uit de kast om ook de laatste nog stilstaande toeschouwer aan het dansen te krijgen. En zo vergeten we helemaal dat het intussen erg laat geworden is en we nog helemaal naar Gent moeten. U raadt het al: wanneer we thuiskomen vallen we als een blok in slaap!

Advertenties

Paaszondag op Trolls & Légendes 2011

Om de twee jaar reizen horden fantasy-liefhebbers uit alle windstreken af naar Mons voor Trolls & Légendes, een festival waar het werk van fantasyschrijvers en -illustratoren in de kijker wordt gezet, waar roleplaying- en andere spelen worden gespeeld, waar je zonder bloedvergieten aan zwaardvechten kan doen of een Cuvée des Trolls kan degusteren maar bovenal van de nodige concerten kan genieten! Ook deze keer waren wij erbij, al beperkten we ons tot de laatste dag van het festival (zondag).

De eerste groep die aantrad was het Britse Seventh Harmonic. Een soort van donkere, etherische klanktapijten, opgebouwd uit electronische en instrumentale elementen, aangevuld met de stem van zangeres Ann-Mari Thim (tevens bekend van Arcana). Het geheel kwam ons echter nogal bombastisch en rommelig over. Niet meteen ons ding, maar gelukkig was de avond nog jong…

De Belgische harpspeelster van Seventh Harmonic heeft reeds verscheidene jaren haar eigen groep, waarin ze ook de zang voor haar rekening neemt. Deze groep, Keltia, bekleedde de volgende plaats op de affiche. Zoals de naam al suggereert was dit wat meer richting folk. Een behoorlijk optreden, maar het leukste moment was toen de leden van Iliana enkele songs kwamen meespelen. Iliana, één van de groepen die zaterdag op Trolls & Légendes speelden (en die wij dus gemist hadden), zijn muzikale verwanten van Keltia en tellen twee ex-leden van Omnia in de rangen (drummer Mich en didgeridoospeler Luka). Dat soort kruisbestuivingen vinden wij altijd interessant, en we waren behoorlijk onder de indruk van de stem van Iliana-zangeres Lucile Dethy!

De naam Monica Richards behoeft voor elke rechtgeaarde zwartzak geen toelichting meer: als zangeres van het Amerikaanse Faith And The Muse is zij een gevestigde waarde in de scene. Maar dit keer kregen we voor het eerst een staaltje van haar solowerk live te zien. Op haar podiumprésence en vocale kwaliteiten was zoals verwacht weinig aan te merken. Muzikaal verkent Richards wat bredere horizonten dan wat we bij Faith And The Muse gewend zijn: soms meer declamerend dan zingend, dan weer dreigend of poëtisch. Een dame met lef, die Monica Richards, al moeten we zeggen dat we live toch de voorkeur geven aan Faith And The Muse.

Als afsluiter van de avond konden we rekenen op Corvus Corax, een oude bekende van Trolls & Légendes. Op twee van de drie vorige edities sierden zij ook al de affiche, en zo zagen wij zondag voor de derde keer Corvus Corax in Mons! Dat deze potige troubadours uit Berlijn keer op keer opnieuw gevraagd worden voor dit festival, zegt genoeg: Corvus Corax is zo’n groep die gegarandeerd de zaal in vuur en vlam zet. De groep heeft intussen opnieuw enkele bezettingswissels ondergaan. De bandleden verdeelden vroeger hun tijd tussen Corvus Corax en Tanzwut, maar sinds kort hebben ze elk voor één van beide groepen gekozen. Corvus Corax werd vervolledigd met enkele nieuwe bandleden, maar dat alles heeft duidelijk geen impact gehad op de aanstekelijkheid van hun optredens. Telkens weer zorgen hun doedelzak-, percussie- en andere ritmes voor een onweerstaanbare uitwerking op de dansspieren. Corvus Corax hebben geen verkiezingen of formateur nodig, zij blijven Die Könige der Spielleute!

Een dagje tussen de trollen

Dit weekeinde vond in Mons de derde editie van Trolls & Légendes plaats, een festival waar je ondergedompeld wordt in een imaginaire wereld vol trollen, elfen, tovenaars en andere vreemde wezens. Drie dagen lang was de Lotto Mons Expo volgestouwd met een expositie van fantasykunst, verkoopsstands met boeken en strips, signeersessies, en een grote speelhal met bord-, kaart- en andere spelen. Maar de sfeer was natuurlijk pas echt compleet dankzij de lekkere Cuvée Des Trolls, en de nodige muziekoptredens! Wij gingen eens een kijkje nemen op zondag, de laatste dag van het festival.

De openingsact, Nehl Aëlin, hebben we gemist, dus het eerste optreden dat wij te zien kregen was van Cécile Corbel, een Franse zangeres en harpspeelster die samen met haar begeleidingsgroep dromerige, keltische muziek brengt.

Daarna was het de beurt aan het Amerikaanse Woodland, een vijfkoppige groep die de zaal vulde met hun warme folkgeluid, met harp, viool, gitaar en percussie. En zo kwamen de toeschouwers langzaam op temperatuur voor de hoofdact!

En die afsluiter van het festival was meteen ook de hoofdreden van onze aanwezigheid. We hebben het natuurlijk over Omnia, een fijne groep waarover u op deze blog misschien al wel eens eerder iets las. We zagen de groep van Steve Sic, Jenny, Luka, Joe en Mich al vaak aan het werk, maar we zijn ze nog lang niet beu gezien.

Deze erg internationaal samengestelde groep met uitvalsbasis in Nederland brouwt een breed spectrum van muzikale invloeden tot een unieke mix, die ze Pagan Folk noemen. Te oordelen aan de talrijke opkomst en de uitgelaten reacties van het publiek, blijkt dit eigenzinnige collectief ook nog steeds aan populariteit te winnen. En daar kunnen we alleen maar blij mee zijn. De positieve energie en levenslust die deze groep uitstraalt is dan ook aanstekelijk.

Omnia bleek in topconditie te zijn, want we kunnen gerust gewagen van één van de beste optredens die we ooit van hen zagen. Ze hebben intussen dan ook een uitgebreid repertoire opgebouwd met prachtsongs zoals bijvoorbeeld Tine Bealtaine en Alive! Ook kregen we een aantal gloednieuwe songs te horen. En de avond werd op een waardige manier afgesloten met de Omnia-klassieker Morrigan!

Kortom, veel sfeer op Trolls & Légendes! Wat we ook waarderen aan dit festival is dat hier, in tegenstelling tot op veel festivals, de groepen relatief veel tijd toebedeeld krijgen om hun ding te doen. Tot zover deze editie van Trolls & Légendes, het tweejaarlijkse festival dat van ons gerust jaarlijks zou mogen zijn!