Vier Sterren

welkom op de blog van Wim Gabriels

Tag archief: Rijn

Schandmaul in Keulen

Afgelopen zaterdag stond in Keulen een concert van één van onze favoriete groepen op het programma. Een weekeindje in deze eeuwenoude stad aan de Rijn leek ons een prima idee voor een voorjaarsuitstapje. En dus zaten wij zaterdagmorgen op de Thalys naar Keulen!

Vanuit Gent duurt de rit naar Keulen (met overstap in Brussel) slechts enkele uurtjes, dus ruim de tijd om van de stad te genieten. Bij het buitenwandelen van het station sta je meteen oog in oog met de majestueuze Dom, één van de grootste gothische kathedralen van Europa en dus niet toevallig hét Wahrzeichen van Keulen. Zowel binnen- als buitenkant zijn het bezichtigen meer dan waard. Maar de stad heeft nog meer moois te bieden. In de levendige binnenstad tref je onder meer het Rathaus met zijn fraaie toren en de Groß St. Martin-kerk. En bij mooi weer flaneren de Keulenaars over de promenade langs de Rijn. Natuurlijk kun je ook van de voorjaarszon genieten op een terrasje!

Zicht op Keulen. Van links naar rechts: de toren van het Rathaus, de Groß St. Martin-kerk, de Colonius (televisietoren) en de Dom.

Later op de dag staken we met de tram de machtige Rijn over, op weg naar de concertzaal. Daar was een lange wachtrij ons deel en wanneer we eindelijk de zaal binnen waren, was het voorprogramma al volop bezig, het voor ons onbekende Burn, een stevige rockband die ons bij deze eerste kennismaking best wel aanstond.

Maar we waren natuurlijk gekomen voor Schandmaul! Deze fijne Duitse folkrockband mag ons al jaren tot hun fans rekenen. Eerder dit jaar brachten ze een nieuw album uit, “Traumtänzer”, na meer dan een jaar stilte. Onze verwachtingen waren hooggespannen want de laatste keer dat we hen live konden meemaken, was al zo’n drie jaar geleden. Een weinig verrassend concert, maar daarom niet minder doeltreffend. Schandmaul heeft intussen grote aantallen fans in Duitsland en de sfeer zat er dan ook van begin tot eind in. Twee uur laten waren we ettelijke liters zweet armer en een mooie herinnering rijker!

Advertenties

Even naar Koblenz

Zo’n tachtig kilometer ten zuidoosten van Keulen, op de plaats waar de Rijn en de Moezel samenvloeien, ligt het gezellige stadje Koblenz. Omwille van een vergadering bracht ik er deze week twee dagen door, en natuurlijk nam ik de gelegenheid te baat om er te genieten van de stad en de voorjaarszon.
Koblenz bestond al in de Romeinse tijd: haar naam is afgeleid van het Latijnse ad confluentes (“bij de samenvloeiing”). Het maakt deel uit van de Bovenvallei van de Middenrijn, dat door UNESCO tot werelderfgoed is uitgeroepen.

Op de plek van de samenvloeiing zelf, ook wel het Deutsches Eck (“Duitse Hoek”) genoemd, kijkt een enorm ruiterstandbeeld van Keizer Wilhelm I uit over de omgeving. Het werd verwoest op het einde van de Tweede Wereldoorlog maar kort na de hereniging van Duitsland weer in zijn oude glorie hersteld.

Rondom het Deutsches Eck ligt het historische centrum van de stad, dat onder de lentezon bijzonder uitnodigend is om in rond te slenteren of te genieten op de terrasjes. Langs de Rijnoever zijn sommige delen momenteel niet toegankelijk voor het publiek, omdat er koortsachtig gewerkt wordt aan de Buntesgartenschau 2011, een groots opgezette bloemen- en tuinbouwtentoonstelling waarvoor er in de loop van volgend jaar zo’n twee miljoen bezoekers verwacht worden.

Op de rechteroever van de Rijn, tegenover het Deutsches Eck, kijkt het fort Ehrenbreitstein uit over de stad.

En de Rijn? Die zoekt onverstoorbaar verder zijn weg naar het noorden, zoals hij al sinds mensenheugnis doet. En ook ik vertrok uiteindelijk weer noordwaarts, want de plicht riep. Auf Wiedersehen, Koblenz!