Vier Sterren

welkom op de blog van Wim Gabriels

Tag archief: Duitsland

Het Berlijn-epos: deel 2

Toen we twee jaar geleden voor de eerste keer samen Berlijn bezochten, wisten we al dat het niet ons laatste bezoek zou zijn. De stad heeft daarvoor een te grote indruk op ons nagelaten. Dus keerden we vorig weekeinde nog eens terug, voor een verblijf van enkele dagen. En ook dit keer hebben we het uitstekend naar onze zin gehad!

De klassiekers die je absoluut niet mag missen wanneer je Berlijn bezoekt, hebben we reeds vorige keer gezien (zie vorige verslag), dus konden we dit keer wat meer onze tijd nemen om de indrukken van de vele dingen die deze stad zo uniek maken, op ons af te laten komen. Niet alleen de historische bezienswaardigheden, maar ook alle mogelijke moderne ontmoetingsplaatsen in deze stad. Zo zijn er de vele marktjes waar jonge ontwerpers en kunstenaars hun eigen creaties te koop aanbieden, de talloze uitstekende eetgelegenheden, de gezellige koffiehuizen, cafés, gothic- en andere clubs en ga zo maar door.

En wat dacht je van Miniatur Welten Berlin? Zo ziet de Reichstag er dus uit in het klein:

Maar ook de concertliefhebber vindt zonder probleem zijn gading in Berlijn. Tijdens het weekeinde van ons bezoek, meer bepaald op 3 december, gaf Saltatio Mortis er een concert. Plaats van het gebeuren was de C-Club, vlakbij het intussen gesloten vliegveld Tempelhof. En wij waren erbij!
Het Zweedse Fejd mag de avond op gang trekken. Zij combineren traditionele folk met metal en doen dat op een erg geloofwaardige en gedreven manier. Maar ze ruimen al snel plaats voor de hoofdact.
Saltatio Mortis is één van de bekendere vertegenwoordigers van een typisch Duitse muziekstroming, die weleens wordt aangeduid als Middelalter-rock, waarin catchy rock- en metalsongs gecombineerd worden met middeleeuws getinte muziekinstrumenten zoals doedelzak en draailier. Saltatio Mortis sluit vandaag een reeks van vijftien concerten af (waar kan je dat tenslotte beter doen dan in Berlijn?) en de muzikanten zijn dan ook vast van plan om er een bijzonder feestje van te maken. Het publiek heeft er eveneens zin in en het duurt dus niet lang voor de zaal op temperatuur is. De vele gemakkelijk meezingbare refreinen doen de rest. Tijdens de voorlaatste toegift wordt zanger Alea letterlijk door zijn fans op handen gedragen: volgens een traditie van de groep maakt Alea gedurende de ganse song, crowdsurfend en zingend tegelijk, een rondje door de zaal. Een feestje om te onthouden, dit concert van Saltatio Mortis!

De timing van ons bezoek aan Berlijn was natuurlijk niet helemaal toevallig. Begin december baadt Berlijn al volop in de kerstsfeer, en daar houden wij wel van! Op de vele kleine en grote kerstmarkten is het gezelligheid troef, en de Brandenburger Tor wordt passend verlicht door een enorme kerstboom:

Tijd om de dorst te lessen. Frohe Weihnachten iedereen!

Advertenties

Schandmaul in Keulen

Afgelopen zaterdag stond in Keulen een concert van één van onze favoriete groepen op het programma. Een weekeindje in deze eeuwenoude stad aan de Rijn leek ons een prima idee voor een voorjaarsuitstapje. En dus zaten wij zaterdagmorgen op de Thalys naar Keulen!

Vanuit Gent duurt de rit naar Keulen (met overstap in Brussel) slechts enkele uurtjes, dus ruim de tijd om van de stad te genieten. Bij het buitenwandelen van het station sta je meteen oog in oog met de majestueuze Dom, één van de grootste gothische kathedralen van Europa en dus niet toevallig hét Wahrzeichen van Keulen. Zowel binnen- als buitenkant zijn het bezichtigen meer dan waard. Maar de stad heeft nog meer moois te bieden. In de levendige binnenstad tref je onder meer het Rathaus met zijn fraaie toren en de Groß St. Martin-kerk. En bij mooi weer flaneren de Keulenaars over de promenade langs de Rijn. Natuurlijk kun je ook van de voorjaarszon genieten op een terrasje!

Zicht op Keulen. Van links naar rechts: de toren van het Rathaus, de Groß St. Martin-kerk, de Colonius (televisietoren) en de Dom.

Later op de dag staken we met de tram de machtige Rijn over, op weg naar de concertzaal. Daar was een lange wachtrij ons deel en wanneer we eindelijk de zaal binnen waren, was het voorprogramma al volop bezig, het voor ons onbekende Burn, een stevige rockband die ons bij deze eerste kennismaking best wel aanstond.

Maar we waren natuurlijk gekomen voor Schandmaul! Deze fijne Duitse folkrockband mag ons al jaren tot hun fans rekenen. Eerder dit jaar brachten ze een nieuw album uit, “Traumtänzer”, na meer dan een jaar stilte. Onze verwachtingen waren hooggespannen want de laatste keer dat we hen live konden meemaken, was al zo’n drie jaar geleden. Een weinig verrassend concert, maar daarom niet minder doeltreffend. Schandmaul heeft intussen grote aantallen fans in Duitsland en de sfeer zat er dan ook van begin tot eind in. Twee uur laten waren we ettelijke liters zweet armer en een mooie herinnering rijker!

Op stap in Hamburg

Dat we dol zijn op Berlijn en Leipzig, wist u al. Maar ook de rest van Duitsland willen we zeker niet over het hoofd zien! Vorige week streken we voor enkele dagen neer in de grootstad aan de Elbe: Hamburg!

Hamburg is op Berlijn na de grootste stad van het land. Het dankt zijn naam aan Hammaburg, een versterkte burcht die op die plaats werd gebouwd in het begin van de negende eeuw. Hamburg kan dus terugblikken op een lange geschiedenis. Veel historische gebouwen werden echter vernield door de bombardementen van 1943, waarin zo’n 42000 burgerslachtoffers vielen en grote delen van de stad met de grond gelijk gemaakt werden.

Het imposante negentiende-eeuwse Rathaus (foto links), dat de verwoestingen overleefde, is één van de belangrijkste blikvangers in het stadscentrum. Het is de zetel van parlement en regering van de Duitse deelstaat Hamburg. En het vormt natuurlijk ook de perfecte achtergrond voor een gezellige kerstmarkt. Want hoewel het nog niet eens december was, leek het hier al volop Weihnachten te zijn. En de vrieskou was voor ons een prima excuus om ons de lekkere glühwein te laten smaken!

Hamburg staat natuurlijk vooral bekend om haar haven, die dankzij haar strategische ligging een van de belangrijkste economische draaischijven van Duitsland is. Op Rotterdam en Antwerpen na is het de grootste haven van Europa. Een wandeling door het havengebied gaf ons een idee van de enorme bedrijvigheid hier. Crisis of geen crisis, hier lijkt de economie op volle toeren te draaien.

In het havengebied vinden we de Hamburg Dungeon, een soort spookhuis annex museum waar acteurs de bezoekers aan den lijve doen kennismaken met de duistere kantjes van de geschiedenis van de stad, zoals de pest, folterpraktijken, piraterij, brand en overstromingen. De Hamburg Dungeon heeft ook broertjes in Londen, Edinburgh, Amsterdam en New York, maar voor ons was dit het eerste bezoek aan zo’n Dungeon. Een must voor grufties en andere griezelfanaten!

In hetzelfde gebouw is Miniatur Wunderland Hamburg ondergebracht, een enorme oppervlakte aan op kleine schaal nagemaakte landschappen, steden, openluchtfestivals, stadions en ga zo maar door. De grote rijkdom aan details maakt dat we er nauwelijks op uitgekeken raakten. Op de foto rechts zie je bijvoorbeeld de miniatuurversie van de St-Michaeliskirche, waarvan we het origineel eveneens in Hamburg konden bewonderen.

Ook de Hamburger Kunsthalle (foto onder) werd door ons met een bezoek vereerd. Hier zagen we een uitgebreide collectie schilderijen waarin zowat alle grote meesters sinds de middeleeuwen vertegenwoordigd zijn, met het beroemde Der Wanderer über dem Nebelmeer van Caspar David Friedrich als één van de pronkstukken.

Hoewel ze een stuk bescheidener van omvang is dan die van Berlijn, is de dierentuin Hagenbeck beslist een bezoek waard. Vooral het tropisch aquarium is bijzonder fraai ingericht. Door het koude weer waren er niet veel dieren in openlucht te bewonderen, maar de flamingo’s (foto links) leken er weinig last van te hebben. Ook leuk aan Hagenbeck is dat sommige dieren, zoals de mara’s, gewoon vrij in het park rondlopen.

In de wijk St. Pauli, thuisbasis van FC St. Pauli, bevindt zich de Reeperbahn, het brandpunt van het Hamburgse nachtleven. Wij hebben het echter zoals u weet meer op het gothic-milieu begrepen en gingen een avondje fuiven in de Kir club. En daarmee eindigde ons bezoek aan Hamburg. Een bruisende grootstad waar heel wat te beleven valt, maar die wij voortaan toch vooral zullen associëren met… Weihnachten!

Even naar Koblenz

Zo’n tachtig kilometer ten zuidoosten van Keulen, op de plaats waar de Rijn en de Moezel samenvloeien, ligt het gezellige stadje Koblenz. Omwille van een vergadering bracht ik er deze week twee dagen door, en natuurlijk nam ik de gelegenheid te baat om er te genieten van de stad en de voorjaarszon.
Koblenz bestond al in de Romeinse tijd: haar naam is afgeleid van het Latijnse ad confluentes (“bij de samenvloeiing”). Het maakt deel uit van de Bovenvallei van de Middenrijn, dat door UNESCO tot werelderfgoed is uitgeroepen.

Op de plek van de samenvloeiing zelf, ook wel het Deutsches Eck (“Duitse Hoek”) genoemd, kijkt een enorm ruiterstandbeeld van Keizer Wilhelm I uit over de omgeving. Het werd verwoest op het einde van de Tweede Wereldoorlog maar kort na de hereniging van Duitsland weer in zijn oude glorie hersteld.

Rondom het Deutsches Eck ligt het historische centrum van de stad, dat onder de lentezon bijzonder uitnodigend is om in rond te slenteren of te genieten op de terrasjes. Langs de Rijnoever zijn sommige delen momenteel niet toegankelijk voor het publiek, omdat er koortsachtig gewerkt wordt aan de Buntesgartenschau 2011, een groots opgezette bloemen- en tuinbouwtentoonstelling waarvoor er in de loop van volgend jaar zo’n twee miljoen bezoekers verwacht worden.

Op de rechteroever van de Rijn, tegenover het Deutsches Eck, kijkt het fort Ehrenbreitstein uit over de stad.

En de Rijn? Die zoekt onverstoorbaar verder zijn weg naar het noorden, zoals hij al sinds mensenheugnis doet. En ook ik vertrok uiteindelijk weer noordwaarts, want de plicht riep. Auf Wiedersehen, Koblenz!

Het Berlijn-epos: deel 1

Eén stad staat al jarenlang bovenaan ons lijstje met plaatsen die we absoluut willen zien. Een stad die als geen ander symbool staat voor de Koude Oorlog, voor verdeeldheid, maar tegelijkertijd voor vrijheid en hoop. Een toonbeeld van vooruitgang, een baken van cultuur en wetenschap. Als er één stad is die tot onze verbeelding spreekt, dan is het wel Berlijn! En vorig weekeinde, iets meer dan twintig jaar na de Mauerfall, zijn we er eindelijk geraakt.

Wat je zeker niet mag overslaan als je de stad aan de Spree voor de eerste keer bezoekt, is natuurlijk de Reichstag (foto). Dit laat-negentiende-eeuwse monumentale bouwwerk biedt sinds 1999, na een bewogen geschiedenis, opnieuw onderdak aan het Duitse parlement. De enorme glazen koepel (ontwerp van architect Sir Norman Foster), die sindsdien het gebouw siert, staat symbool voor de transparantie van de democratie. En biedt tevens een prachtig uitzicht over de stad!

Niet ver van de Reichstag bevindt zich het Denkmal für die ermordeten Juden Europas (foto), het herdenkingsmonument voor de slachtoffers van de Holocaust. Het monument is een ontwerp van Peter Eisenman en bestaat in hoofdzaak uit 2711 grote betonblokken van verschillende hoogte die opgesteld staan op een oppervlakte van 1,9 hectare. Door het geometrische patroon, de grote omvang en het ontbreken van enig opschrift op de blokken doet het geheel erg sober maar indrukwekkend aan, een stilzwijgende herinnering aan wat gebeurd is en tegelijk een waarschuwing voor wat opnieuw gebeuren kan.

Een andere historisch beladen locatie is natuurlijk de Brandenburger Tor, een achttiende-eeuwse toegangspoort tot de stad, die zich net als de Reichstag vlakbij de Muur bevond. Al die jaren markeerde de Brandenburger Tor de scheiding tussen Oost en West; vandaag staat ze symbool voor vrijheid en hereniging.

Op verscheidene plaatsen in de stad zijn restanten van de Muur bewaard (foto). Op andere plaatsen is het vroegere traject van de muur aangegeven op de grond met een dubbele rij kasseien. Tevens is er natuurlijk het overbekende Checkpoint Charlie, een controlepost aan een toenmalige doorgang door de Muur tussen de Amerikaanse en de Russische sector. Op die plaats staat nu een replica van het vroegere wachthuisje, een belangrijke toeristische aantrekkingspool.

Vanzelfsprekend bezochten we ook de Berlijnse Zoo, één van de oudste dierentuinen van Europa en de soortenrijkste ter wereld. Deze Zoo herbergt zo’n 15000 dieren behorende tot bijna 1500 soorten, waaronder de ijsbeer Knut (die wereldberoemd werd toen hij nog een ijsbeertje was) en de reuzenpanda Bao Bao (foto), één van de weinige reuzenpanda’s in een Europese dierentuin.

Maar Berlijn heeft natuurlijk ook een rijk aanbod aan interessante musea. Zo is er het Neues Museum, dat onder meer plaats biedt aan het Ägyptisches Museum und Papyrussammlung, met als pronkstuk de buste van Nefertete (foto). De Gemäldegalerie is een reusachtige verzameling schilderijen van oude meesters, echter weinig echte topwerken, maar je kunt wel urenlang verdwalen en genieten van deze collectie Europese schilderkunst (13e – 18e eeuw). Ook het Museum für Naturkunde sloegen we zeker niet over, waar het beroemdste en best bewaarde exemplaar van Archaeopteryx lithographica (foto) te zien is (een 150 miljoen jaar oud skelet dat geldt als de vroegst bekende vogel, en duidelijke overgangskenmerken van dinosauriërs naar vogels vertoont), alsook de simpelweg enorme Brachiosaurus brancai, het grootste geëxposeerde dinosauriërskelet ter wereld.

In deze stad zijn uiteraard nog heel wat meer interessante musea te ontdekken, maar daarvoor ontbrak ons voorlopig de tijd.

Maar ook voor de schwarze Szene, is Berlijn zowat de hoofdstad van de wereld geworden. De stad herbergt verscheidene legendarische clubs, voor wie ze weet te vinden. Wij bezochten er twee, de K17, en Last Cathedral, waar de doedelzakbrigade Corvus Corax net die avond een feestje bouwde ter ere van hun twintigjarig bestaan. Spek naar onze bek!

Onze algemene indruk van Berlijn? Een monumentale, imposante stad, ook een bijzonder hippe stad die zowat alles te bieden heeft wat je kan bedenken: cultuur, geschiedenis, wetenschap, eten, drank, natuur en heel veel mensen. En toch leek het nooit de heksenketel van files en straatlawaai die je misschien zou verwachten. Berlijn lijkt op een of andere manier erg spaarzaam omgegaan te zijn met haar open ruimte, waardoor het een bijzonder leefbare en aangename stad is, kortom, wat ons betreft, dé stad van de eenentwintigste eeuw.

Tot zover deel 1 van het Berlijn-epos! En wanneer volgt deel 2? Wel, zodra we nog eens in deze stad geraken – want ja, wij gaan beslist nog terug!