Vier Sterren

welkom op de blog van Wim Gabriels

Richard Dawkins – Climbing Mount Improbable

De boeken van de Britse evolutiebioloog Richard Dawkins hebben me nog nooit teleurgesteld. Ik heb ze telkens met veel plezier gelezen, in de toevallige volgorde waarin ik ze in handen kreeg. Verre van chronologisch, maar vermits al zijn boeken los van elkaar gelezen kunnen worden, is dat geen bezwaar. Slechts één had ik nog niet gelezen, namelijk Climbing Mount Improbable uit 1996. Dat hiaat moest ook maar eens opgevuld worden!

De BBC zond in 1991 een reeks van vijf lezingen van Dawkins uit, onder de titel Growing Up in the Universe. Later is uit de inhoud van die lezingen, in sterk gewijzigde vorm, het boek Climbing Mount Improbable voortgekomen. In het Nederlands is het verschenen onder de titel Het Toppunt van Onwaarschijnlijkheid. Het boek behandelt een aantal uiteenlopende onderwerpen uit de evolutionaire biologie, steeds in de voor Dawkins kenmerkende heldere en bevattelijke stijl. De verschillende hoofdstukken staan inhoudelijk nogal los van elkaar, maar dat stoort niet echt: elk apart zijn het ontegensprekelijk boeiende verhalen over hoe natuurlijke selectie kan zorgen voor complexe patronen.

Het overkoepelende thema van het boek is de imaginaire bergtop Mount Improbable. Een verticale, niet te beklimmen, torenhoge helling. Het is een metafoor voor de schijnbaar onbereikbare complexiteit van sommige evolutionaire aanpassingen. Schijnbaar, want Dawkins legt uit dat de top van Mount Improbable langs de andere kant bereikbaar is via een lange, veel zachter glooiende helling. Daarmee bedoelt hij dat veel, maar minder ingrijpende aanpassingen wel mogelijk zijn en dat die in de loop van vele generaties samen wel voor die complexe aanpassingen kunnen zorgen. Met veel, heel veel geduld, bereik je zo geleidelijk aan de top. Het complexe patroon van een spinnenweb, de kunst van het vliegen, het menselijk oog: allemaal aanpassingen waarvan het ontstaan door natuurlijke selectie onwaarschijnlijk lijkt, maar die verklaarbaar zijn door geleidelijke, stapsgewijze aanpassingen.

Kortom, alweer een niet te versmaden boek van Richard Dawkins. Het enige minpunt dat ik bij het beëindigen van dit boek dien te vermelden, is dat ik nu werkelijk álle boeken van Dawkins gelezen heb. Het wordt dus wachten tot de man zijn volgende ei legt. Blijven schrijven, Richard!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: