Vier Sterren

welkom op de blog van Wim Gabriels

White Lies in AB & Club 69

Concertjes meepikken was deze week onze allerleukste bezigheid. Nog niet helemaal hersteld van het vorige, trokken we afgelopen woensdag naar de Brusselse AB voor een groep waar we een bijzondere zwak voor koesteren, namelijk White Lies!

De avond werd ingezet met de Amerikaanse rockgroep Crocodiles, die ons wist te overtuigen met een stevige sound. Doch echter weinig vernieuwend en de link werd, zowel visueel als qua klankgeluid, al gauw bij ‘Jesus and Mary Chain’ gelegd. Een aangename opwarmer, niet meer dan dat.

En daar zijn de gasten van White Lies!
Vanop het podium straalde een groot enthousiasme de Belgische fans tegemoet. Frontman Harry McVeigh gaf een zelfverzekerde indruk, en het timide mannetje van 2 jaar geleden, leek op het eerste zicht verdwenen te zijn. Met heel wat oude hits en een nieuwe reeks nummers, beloofde dit een goed concert te worden en zowel de groep (voor de gelegenheid uitgebreid met 2 gastmuzikanten) als de fans hadden er duidelijk zin in.

De set werd ingezet met ‘A Place To Hide’, een stevig rocknummer waarin de toonhoogtes nogal uit de hand lopen. Jammer genoeg was de stem van de frontman hier niet voldoende voor opgewarmd. Een rommelig begin, dat wel, maar enkele nummers later was daar nog weinig van te merken. Nieuwe nummers werden positief onthaald en met de grote hits ‘To Lose My Life’ en ‘Farewell To The Fairground’ brak een ware bom los in de zaal. Ook tijdens de bisronde bleef de ambiance niet uit, en bij het laatste nummer ‘Bigger than us’ stond de tijd eventjes stil.
Best een leuk concert met een goede setlist, maar iets meer bezieling van de muzikanten was misschien niet slecht geweest. Dit optreden werd volledig opgenomen en kun je hier herbekijken.

Maar wij wilden meer! En de dag die volgde, mochten wij aanwezig zijn bij de radio-opname van White Lies in Club ’69 (Studio Brussel). Herbeleef hier!
Het was erg fijn om deze grote rockband, met een voor ons bijbehorende onbereikbare status, in intieme sfeer te ervaren. De lat lag deze avond duidelijk een pak hoger en de zelfverzekerde frontman van de dag ervoor, gaf nu een vrij nerveuze indruk. Ieder nummer werd stevig ingezet en we voelden dat het goed zat. Jammer genoeg was ook hier weinig bezieling te ontdekken. Een sterke confrontatie tussen band en publiek in dergelijke exclusieve omstandigheden leek hier weinig effect te hebben en de frontman staarde wel vaker doelloos voor zich uit.

Een 2-daagse met White Lies, meer is voor ons niet nodig om eventjes euforisch te zijn! En dan start nu het uitkijken naar de zomerfestivals!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: