Vier Sterren

welkom op de blog van Wim Gabriels

M’era Luna 2010: een top-editie

Voordat u verder leest: wees gewaarschuwd, want we gaan in wat volgt nogal kwistig met superlatieven in het rond strooien. We zaten dit weekeinde namelijk op het M’era Luna-festival in Hildesheim en vonden het een buitengewoon sterke editie. Het festival tekende bovendien een bezoekersrecord op: we stonden dit jaar met 24 000 op het vliegveld van Hildesheim. De organisatoren hadden dan ook gezorgd voor een affiche om U tegen te zeggen.

Na een lange avond op de camping, gevolgd door een te korte nacht, wandelden we zaterdag de festivalweide op om Rabenschrey te zien. Die groep bracht vroeger typische middelalter-rock à la Schelmish of Feuerschwanz, maar bleek intussen sterk naar het metalgenre te zijn opgeschoven, met slechts hier en daar nog wat folk-flarden. Het concert kreeg, zeker gezien het vroege uur, aardig wat bijval maar voor ons had het wat meer van de oude Rabenschrey mogen zijn.

Maar dat was voor ons dan meteen de enige teleurstelling van het ganse festival. Het Duitse Lacrimas Profundere bracht wél wat we van hen verwachtten: een sterke set met een selectie van de zware, duistere rocksongs waar ze een patent op hebben. Zanger Rob Vitacca (foto) toonde zich eens te meer als een uitstekend frontman, ook al vervoegde hij de groep pas enkele jaren geleden. En daarmee was M’era Luna voor ons pas écht goed ingezet.

En daarna repten we ons naar het andere podium, waar Faith & The Muse present gaf. Deze groep zagen we drie weken eerder nog in Waregem en dus vallen er geen verrassingen te melden, maar wel een uitstekend concert van deze unieke groep die niets meer hoeft te bewijzen.

Ook Unheilig zagen we drie weken geleden in Waregem, en dus wisten we wat we mochten verwachten. De songs van Der Graf staan bol van emotie en balanceren op het randje van de kitsch, maar muzikaal zijn ze uiterst doeltreffend. Een goed uitgedokterde visuele show en makkelijk meezingbare refreinen deden de rest. Kortom, een show die er nét niet over was, maar waarvan we wel erg genoten hebben. En we krijgen het maar niet uit ons hoofd: Geboren um zu leben… (handen in de lucht!)

De Britse groep The Sisters Of Mercy (foto onder) is en blijft een absoluut icoon van het gothic rock-genre. Hoewel ze al twee decennia geen studio-album meer uitbrachten, bleven ze al die tijd wel concerten geven, maar dan wel van erg wisselvallige kwaliteit, dus ook dit keer was het bang afwachten wat het zou worden. Maar Andrew Eldritch en de zijnen bleken in topconditie. Een songkeuze waarbij zelfs de fans van het eerste uur goedkeurend konden knikken, een uitstekende geluidskwaliteit, een zanger die fantastisch bij stem was, een rookmachine die zoals steeds op volle toeren draaide en een wervelende lichtshow maakten dit tot het meest intense concert dat we van hen meemaakten in jaren. En zo eindigde de eerste festivaldag met een ijzersterke headliner.

De volgende ochtend zagen heel wat grufties er misschien nog uit als zombies, maar het waren de vier échte zombies van The Other die ons wakker schudden. Het was voor ons meteen de eerste kennismaking met deze groep. Hun strakke horrorpunk was gemaakt en uitgevoerd volgens de regels van de kunst. Goede punten dus voor The Other!

Zeraphine is een groep die met hun licht verteerbare en catchy wave-rock al jaren onze sympathie hebben. Zij kwamen hun nieuwe CD Whiteout presenteren en deden dat prima. Misschien hadden ze wat meer van hun klassiekers moeten brengen om het publiek wat meer in beweging te krijgen, maar wij noteerden niettemin een zoveelste prima concert van Zeraphine.

De stemmige doedelzakken-rock van Saltatio Mortis bekeken we ontspannen languit in het gras: kwestie van de krachten te sparen, want het zou nog een lange dag worden. Intussen ontwaarden we Tom Smith van Editors tussen het publiek. Een vriendelijke man, die zich met plezier liet fotograferen met Annelien. Maar later op de dag zouden we Smith en co natuurlijk terugzien op het podium!

Ook The 69 Eyes uit Helsinki waren geen onbekenden voor dit festival. Deze in het zwart gehulde stoere jongens brachten hun gebruikelijke spervuur van goth ‘n’ roll en stonden zelfs naar hun eigen maatstaven messcherp. Toen zanger Jyrki 69 (foto) zijn zonnebril in het publiek mikte, werd er net niet voor gevochten. Een knaller van een concert!

Editors (foto) hadden we even voordien dus al ontmoet. Deze Britten hoefden ons al lang niet meer te overtuigen. We waren getuige van een stevige set met een goede sound, zonder pretentie gebracht. Anders dan in België, waar Editors veel populairder zijn, was het geen probleem om bij deze groep vooraan bij het podium post te vatten, om niets van het concert te hoeven missen, en dansend uit de bol te gaan!

Van de kwaliteiten van In Extremo (foto onder) zijn we ook al jaren overtuigd. Maar het was wel maar liefst zes jaar geleden dat we deze Berlijnse middelalter-rockers nog eens aan het werk hadden gezien, dus keken we des te meer uit naar hun aanwezigheid op M’era Luna. En ja hoor, ook In Extremo stelde ons niet teleur! De harp, doedelzakken, drums, gitaren en de stembanden van de goedlachse Michael Rhein misten hun doel niet. Tijdens dit vurige en vlammende concert werden we verscheidene keren net niet geroosterd door de steekvlammen die vooraan het podium werden ontstoken. Achteraf hebben we toch even gecontroleerd of ons fototoestel niet gesmolten was.

Placebo sloot de laatste festivaldag af, en deed dat met verve. De Britten stonden hier al eerder en waren dit jaar waarschijnlijk één van de hoofdverantwoordelijken voor het bezoekersrecord. Terecht, want de groep van Brian Molko (foto) scheerde hoge toppen. We maakten een onvergetelijk concert mee waarin bijna alle klassieke Placebo-songs aan bod kwamen, alsook een verassende en gesmaakte Nirvana-cover All Apologies. En daarmee zat het officiële gedeelte van M’era Luna 2010 erop. Onnodig te vermelden dat er nog lang werd doorgefeest op de camping. Gelukkig hadden we ons uithoudingsvermogen dit jaar al op punt gesteld op de Vlasmarkt…

Het zal moeilijk worden om deze editie van M’era Luna te evenaren. Toch lijkt het met de editie van 2011 alvast de goede richting uit te gaan, want één van de headliners is al bekend, en dat is ASP! Afspraak op 13 en 14 augustus 2011 in Hildesheim!

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: