Vier Sterren

welkom op de blog van Wim Gabriels

Een potvis met stevige kaken

Af en toe spoelt er aan onze kust wel eens een potvis (Physeter macrocephalus) aan. Met een lengte tot achttien meter is dit de grootste hedendaagse soort tandwalvis. Maar anders dan andere tandwalvissen (zoals bijvoorbeeld orka’s, dolfijnen en bruinvissen) heeft een potvis enkel bruikbare tanden op de onderkaak. Om hun prooien (hoofdzakelijk inktvissen) te vangen maken ze eerder gebruik van zuigkracht. Maar een uitgestorven verwant van de potvis beschikte over een heel wat gevaarlijker gebit.

Een internationaal onderzoeksteam ontdekte in Peru 12 à 13 miljoen jaar oude resten van de schedel van een aan de potvis verwante soort. Ze beschrijven de vondst in een artikel in Nature van deze week. Aan de hand van de schedellengte van 3 meter, wordt geschat dat dit exemplaar 13,5 à 17,5 meter lang was, niet groter dan een moderne potvis dus. In tegenstelling tot de moderne potvis beschikte deze soort over tanden in boven- en onderkaak. En buitengewoon grote tanden bovendien: de grootste meten meer dan 36 centimeter. Een beet van de enorme kaken van deze tandwalvis was waarschijnlijk wel in staat om stevige prooien te grazen te nemen. De auteurs vermoeden dat deze soort baardwalvissen op zijn menu had staan.

De onderzoekers bedachten er de soortnaam Leviathan melvillei voor, verwijzend naar de walvis uit het boek Moby-Dick van Herman Melville.

Op de afbeelding een reconstructie van Leviathan melvillei die een baardwalvis aanvalt door Charlène Letenneur (Muséum National d’Histoire Naturelle, Parijs). De (uiteraard niet historisch correcte) duiker geeft een idee van de afmetingen.

Op deze video vertellen twee van de auteurs van het artikel zelf over de vondst:

Bron:
Olivier Lambert, Giovanni Bianucci, e.a. (2010). The giant bite of a new raptorial sperm whale from the Miocene epoch of Peru. Nature 466: 105–108.

Advertenties

Een Reactie op “Een potvis met stevige kaken

  1. Wim 27 augustus 2010 om 20:46

    Intussen is gebleken dat de geslachtsnaam Leviathan reeds in gebruik was voor een uitgestorven mastodont (een olifant-achtige). Als oplossing besloten de auteurs om de geslachtsnaam te veranderen in Livyatan, naar de Hebreeuwse spelling van het woord. Dus vanaf nu spreken we niet meer van Leviathan melvillei, maar van Livyatan melvillei!
    http://www.nature.com/nature/journal/v466/n7310/full/nature09381.html

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: