Vier Sterren

welkom op de blog van Wim Gabriels

Het genoom van de zebravink

De zebravink (Taeniopygia guttata) is een zangvogel die van oorsprong voorkomt in Australië, Oost-Timor en Indonesië (foto: Wikipedia). Net als andere zangvogels hebben ze een bijzondere eigenschap gemeen met de mens: ze communiceren met hun soortgenoten door aangeleerd gebruik van hun stem. Dat is een bijzonder zeldzame eigenschap in het dierenrijk, wat ze erg interessant maakt bij onderzoek naar de evolutie van taal bij de mens.

In het tijdschrift Nature van deze week wordt aangekondigd dat het genoom van de zebravink gesequencet is. De steeds sneller groeiende lijst van soorten waarvan het genoom afgelezen is, krijgt er dus weer een naam bij. Tot nu toe was de kip, waarvan het genoom in 2004 gepubliceerd werd, de enige vogelsoort op die lijst. Maar nu krijgt de kip dus gezelschap van de zebravink.

Het genoom van de zebravink omvat zo’n 17475 genen met eiwitcodering. Onderzoek van de expressie van het RNA (de moleculen die de onontbeerlijke tussenschakel vormen bij het omzetten van de specifieke DNA-codes in de overeenkomstige eiwitten) wijst uit dat een groot aandeel van het RNA dat in de hersenen van de zebravink geproduceerd wordt, een rol speelt bij het aanleren van de zang. Er is blijkbaar een groot gedeelte van het genoom betrokken bij dit leerproces. Het lied van de zebravink, en van de andere zangvogels, is dus niet alleen een artistiek, maar ook een evolutionair kunstwerkje.

Bron:
Wesley C. Warren, David F. Clayton, e.a. (2010). The genome of a songbird. Nature 464: 757-762.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: