Vier Sterren

welkom op de blog van Wim Gabriels

Familie van onze verre voorouders

Een internationaal onderzoeksteam publiceerde deze week een artikel in PLoS ONE over een uitzonderlijk goed bewaard fossiel van een primaat, gevonden in Messel, nabij Frankfurt. Het wezen leefde omstreeks 47 miljoen jaar geleden. De auteurs gaven het de soortnaam Darwinius masillae. Het dier was een vrouwtje en stierf waarschijnlijk vroegtijdig, op een leeftijd van minder dan een jaar. Ze kreeg van de onderzoekers de roepnaam Ida (links zie je het fossiel, onderaan een illustratie door Bogdan Bocianowski).

Er is tevens een website gelanceerd, getiteld The Link, waarop meer informatie te vinden is over Ida. En er is meteen ook een boek over Ida verschenen, eveneens getiteld “The Link”, van de hand van Colin Tudge. Maar is Ida nu eigenlijk een zogenaamde “missing link”, zoals je overal leest? Ja en nee. Soorten ontwikkelen zich in de loop van miljoenen jaren geleidelijk tot andere, vaak erg veel verschillende soorten, maar er sterven steeds ook enorm veel soorten uit. De soorten die er op een bepaald moment in de geschiedenis voorkomen, zijn dus afstammelingen van een beperkt aantal soorten uit eerdere tijdsperiodes. Fossielen die we vandaag terugvinden, behoren dus meestal toe aan soorten die geen hedendaagse afstammelingen meer hebben rondlopen. Als een fossiel gevonden wordt dat doet denken aan hedendaagse soorten, stammen deze laatste waarschijnlijk eerder af van soorten die eraan verwant zijn, maar waarvan nooit fossielen gevonden worden. En hoe ouder je fossiel is, hoe meer dit opgaat, want hoe verder je terug gaat in de tijd, hoe kleiner het aantal soorten wordt die nog hedendaagse afstammelingen hebben rondlopen.

Er is heel wat kritiek geuit op het grote media-offensief dat met de publicatie van het artikel gepaard ging. Ook over de precieze plaatsing van Darwinius masillae in de stamboom van de primaten is intussen al discussie opgelaaid. Maar dat neemt niet weg dat dit een prachtig voorbeeld is van een overblijfsel van een primaat die ons heel wat kan leren over de afstamming van de vroegste primaten, en uiteindelijk dus ook over de mens. Want deze Ida en haar soortgenoten moeten ergens een verre of iets minder verre verwant hebben gehad, waarvan wij allemaal afstammen.

Bron:
Jens L. Franzen, Philip D. Gingerich, e.a. (2009). Complete primate skeleton from the middle eocene of Messel in Germany: Morphology and paleobiology. PLoS ONE 4(5): e5723.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: