Vier Sterren

welkom op de blog van Wim Gabriels

Tiamat en The 69 Eyes in La Locomotive, Parijs

Notre Dame ParijsAlles goed met ons, dank u! Wij zijn namelijk net terug van een verkwikkend weekeindje Parijs. Daar mochten natuurlijk de gebruikelijke ingrediënten niet aan ontbreken, zoals een bezoekje aan Montmartre, Père Lachaise en de prachtige Notre Dame.
In de Plantentuin, die deel uitmaakt van het Muséum national d’Histoire naturelle, bezochten we de Grande Galerie de l’Evolution en de Galeries de Paléontologie et d’Anatomie comparée. Dit jaar is een en ander, wat had je gedacht, aan Darwin gewijd. Maar ook het Musée d’Orsay kreeg ons over de vloer, waar een overweldigend aanbod aan schilderkunst uit de negentiende en twintigste eeuw te zien is waaronder Manet, Renoir, Toulouse-Lautrec en Van Gogh. Daarmee heeft het museum nog niet eens de grootste collectie van de stad, maar het Louvre bewaren we voor een volgende keer!

Maar zoals de titel al liet vermoeden, gingen we het ook nog over muziek hebben. Op zondagavond 1 maart trokken we namelijk naar La Locomotive, vlak naast de Moulin Rouge, voor een paar fijne optredens! De opener Ava Inferi, een metalband, was niet echt aan ons besteed, maar we waren dan ook gekomen voor de twee andere groepen die de affiche sierden, want die hadden ons nog nooit teleurgesteld.

Het uit Helsinki afkomstige The 69 Eyes trakteerde het publiek op een zware portie rock ‘n’ roll met een dikke zwarte rand. Ze zien eruit als een kruising tussen The Ramones en Type O Negative, en zo klinken ze ook. Moddervette rock met een attitude waar de absint van afdruipt. De term goth ‘n’ roll is zo ongeveer uitgevonden voor The 69 Eyes, en terecht!

De hoofdact is het Zweedse Tiamat, een band waar wij al lang fan van zijn! Oorspronkelijk produceerden ze een soort death/doom metal, maar geleidelijk aan maakte dat plaats voor een warm, donker geluid dat eerder bij gothic rock aanleunt, en waar wij erg dol op zijn! Het door de fans meest geprezen album is ongetwijfeld Wildhoney uit 1994, maar hun recentere werk, waaronder het vorig jaar verschenen Amanethes, hoeft nauwelijks onder te doen. En ook live mogen ze er zijn. Zanger Johan Edlund had er duidelijk zin in en het publiek werd verwend. Zowat alle CD’s die ze ooit gemaakt hebben passeerden de revue. Nadat de laatste noten van de bisronde waren uitgestorven, hadden wij nog altijd zin in meer. Hopelijk zien we Tiamat deze zomer terug op één of ander festival!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: