Vier Sterren

welkom op de blog van Wim Gabriels

The Sisters Of Mercy in de AB

Jullie kennen natuurlijk The Sisters Of Mercy wel. Dat is de groep die men meestal bedoelt wanneer men het heeft over “De Sisters”. Deze groep maakte in 1985 met First And Last And Always misschien wel de belangrijkste Gothic Rock-plaat ooit, en hun unieke, donkere geluid kreeg talloze navolgers. Helaas is de groep datzelfde jaar nog uit elkaar gespat. Uit de brokstukken ontstond onder meer de fijne band The Mission, terwijl zanger Andrew Eldritch alleen verder ging met zijn Sisters, in een steeds wisselende bezetting. De daaropvolgende jaren verschenen er nog twee studio-albums, die behoorlijk waren maar de intensiteit van First And Last And Always niet konden evenaren. Sedertdien wachten de fans al bijna twee decennia op een nieuw studio-album. Optredens zijn er wel nog steeds, al zijn die van een wisselende kwaliteit. België wordt daarbij niet overgeslagen. Deze week stonden ze twee avonden na elkaar in de Brusselse AB, en wij waren erbij op maandag 23 februari, de tweede dag.

Het voorprogramma I Like Trains was tegen de tijd dat we in Brussel waren helaas al afgelopen. Maar niet getreurd, we waren natuurlijk voor onze helden van weleer gekomen. En die deden het lang niet slecht. Zeker als je bedenkt dat de recentste optredens die wij gezien hebben, gekenmerkt werden door een afgrijselijke geluidsmix, een groep die bijna volledig aan het zicht onttrokken werd door de rookmachine, een Andrew Eldritch die niet echt bij stem was, en een songkeuze waarin de “goede oude tijd” iets teveel naar onze zin over het hoofd werd gezien. Wel, dat viel deze keer nogal mee: de klank zat vrij goed, we konden zowaar mensen op het podium zien staan, de stem van Eldritch was in jaren niet meer zo goed als dit keer (zou hij gestopt zijn met roken?), en bovendien hoorden we heel wat oude krakers zoals Marian, Good Things, Alice, en natuurlijk First And Last And Always! Toegegeven, het elan van de goede oude Sisters (die uit pakweg 1985, of wat dacht je) zullen ze wel nooit meer halen, maar hier willen we wel genoegen mee nemen, al was het maar uit nostalgie! Nee, ons zal je niet horen klagen. Laat de pers maar schrijven wat ze willen.

Advertisements

3 Reacties op “The Sisters Of Mercy in de AB

  1. Yves 25 februari 2009 om 01:16

    Niet akkoord! Het trok werkelijk op niets: niet goed, niet slecht, niet matig. Gewoon: niets.
    De groep is verworden tot een dertien-in-een-dozijn-rockbandje. Te stevig voor Radio Don…, euh, MNM. Te banaal voor Studio Brussel.
    Geen identiteit, geen bezieling, geen goeie nummers meer. Eén gitarist die de allures en de looks had om in een popbandje te spelen, de andere om in smakeloze metal op te gaan, en een zanger als een, tja, dertien-in-een-dozijn-rocker. Ook de nummers twijfelden constant tussen deze drie variabelen. Soms een regelrechte aanslag op eens een beresterke song (Doctor Jeep, Anaconda, …), soms met een herkenbare geweldige intro (Giving Ground, Dominion, …) die vervolgens uitmondde in het zoveelste voortkabbelende zielloos deuntje.
    Na 40 minuten hield ik het voor bezien, en ben aan de bar iets gaan drinken. Ik was blijkbaar bijlange niet de enige…
    The Sisters Of Mercy anno 2009: pathetisch!

    (PS: het voorprogramma kende ik niet, maar wil ik – ondanks de schabouwelijke groepsnaam – wel leren kennen; ze roerden in hetzelfde potje als Interpol, Editors, en consorten, maar brachten sterke songs en zorgden dankzij een stevige finale voor het pakkendste moment van de avond.)

  2. Wim 25 februari 2009 om 19:21

    Tja, dat ze de laatste jaren nog maar een schim zijn van de groep van weleer, daar is iedereen het wel over eens. Wij waren allang blij dat we nog eens een paar songs uit de goede oude tijd live konden horen, ook al worden ze niet meer zo overtuigend gebracht als vroeger…

    I Like Trains kan ik gelukkig een tweede kans geven op het WGT, heb ik vandaag ontdekt!

  3. Thomas 28 februari 2009 om 01:06

    Ik was er zondag en maandag bij, en beide concerten waren ronduit geweldig….. Niet te veel rook, beresterke setlist op de 2 dagen, goeie lichtshow, geluid best te pruimen (Eldritch’s stem viel me beter mee dan verwacht) sfeer en ambiance te over. Vraag me af of jullie niet per ongeluk in een karaoke bar in de buurt beland waren…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: