Vier Sterren

welkom op de blog van Wim Gabriels

Wave-Gotik-Treffen 2008 meer dan geslaagd

In een zonovergoten Leipzig vond afgelopen weekeinde het jaarlijkse Wave-Gotik-Treffen (WGT) plaats. Het festival wordt weleens beschreven als een soort “Gentse Feesten voor Goths”, en dat is niet ver van de waarheid. Vijf dagen lang werd het straatbeeld in de stad bepaald door 20 000 liefhebbers van allerlei aan Gothic gerelateerde muziekgenres. Op diverse locaties binnen en buiten de stad werd er naar optredens gekeken, gedanst, CD’s gekocht, middeleeuwse markten bezocht, verbroederd met oude en nieuwe bekenden, gegeten en gedronken, kortom gefeest.

Het Clara Zetkin Park

De Goths, Grufties, Zwarte Raven of hoe je ze ook wil noemen logeerden op hotel of sliepen in een tent op de camping nabij de Agra-Hal, een grote expohal waar de belangrijkste optredens plaatsvonden. De honger en dorst kon gestild worden in een van de vele drank- en eetkraampjes, of in de plaatselijke horeca, die zoals elk jaar tevreden op het Pinksterweekeinde kunnen terugblikken.

GothministerWij waren zoals elk jaar ook weer van de partij, en hebben er met volle teugen van genoten. Er werden ons erg sterke optredens geserveerd van onder meer de Noorse excellentie Gothminister en zijn kabinet, Tiamat met hun donker-romantische metal, Chamber, het eigenzinnige kamerorkest van Marcus Testory, CD 1334, die een ode brachten aan de betreurde Deathrock-peetvader Rozz Williams, de Amerikaanse Goth-idolen van London After Midnight en het legendarische Fields Of The Nephilim. Ook de Belgische Gothrockers van Star Industry gaven een staaltje van hun kunnen ten beste. Een grote schare fans zei JA! tegen het concert van Unheilig. Nostalgie naar vervlogen tijden werd opgewekt door de middeleeuwse metal van Saltatio Mortis, de warme heidense folk van Faun en vooral het opzwepende doedelzak- en percussiegeweld van Corvus Corax, die Könige der Spielleute.

Carl McCoy, zanger van Fields Of The NephilimVoor Wim was Fields Of The Nephilim het absolute hoogtepunt. De Gothic Rock-formatie rond de enigmatische zanger Carl McCoy was de headliner van het festival en deed dat op voortreffelijke wijze. Een sterke set waarin zowel oud als nieuw werk aan bod kwam werd afgesloten met een adembenemende bisronde met de klassiekers “Preacher Man” en “Last Exit For The Lost”.

Na vijf dagen op een andere planeet geleefd te hebben, stapten we vermoeid weer op de trein. Huiswaarts kerend beleefden we het hele festival in gedachten nog eens opnieuw. Nog een kleine dertien maanden scheiden ons van het volgende WGT – tja, Pinksteren valt wat later in 2009. Gelukkig keerden we niet met lege handen naar huis: in onze rugzakken zaten veel foto’s, een fles “Wikinger-blut”, een CD van London After Midnight, een T-shirt van Fields Of The Nephilim en natuurlijk een hoop goede herinneringen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: